Op Bezoek Bij Anwb

Pech komt nooit gelegen. Je bent onderweg naar een belangrijke afspraak, een vlucht of iets dat je niet wilt missen. Tot je ineens stil komt te staan: een lekke band, een auto die niet meer start, plots lijkt alles stil te vallen. Op zulke momenten telt maar één ding, weer verder kunnen. Gelukkig is daar de Wegenwacht van de ANWB. Al 80 jaar staan zij dag en nacht klaar om gestrande automobilisten weer op weg te helpen. Met een wagenpark van ruim 1.000 voertuigen zijn de bekende gele wagens voor velen een vertrouwd gezicht.

Door de komst van zero-emissiezones in steeds meer steden is de ANWB bezig met een geleidelijke overstap naar een volledig elektrisch wagenpark. Zelfs vrachtwagens maken inmiddels die transitie en dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Via de website stuurde ik een verzoek in en na een paar dagen ging mijn telefoon: ik ben welkom in Rotterdam. Daar staat een elektrische MAN eTGS 4x2 plateauvoertuig, voor het veiligstellen en transporteren van voertuigen. Chauffeur Marcel (64) kan mij er alles over vertellen. 

Net even anders
Op een zonnige dag reis ik af naar Rhoon, ten zuidwesten van Rotterdam. Daar word ik ontvangen en naar de locatie begeleid waar Marcel al klaarstaat. Hij begroet mij met een brede glimlach en straalt, duidelijk iemand die trots is op zijn werk. Nog voordat ik mijn eerste vraag kan stellen, zegt hij: "Eerst uit de zon, tijd voor koffie". Dat vind ik een goed begin.

Ik ben benieuwd hoe de inzet werkt? Een berger moet toch binnen de 20 minuten ter plaatse zijn, heb ik in mijn hoofd. Maar Marcel legt uit dat het bij de ANWB net even anders werkt. “Veel mensen denken dat, maar zo simpel is het niet”, zegt hij. “Bergers worden op de snelwegen vaak aangestuurd door Rijkswaterstaat, wanneer er sprake is van een onveilige situatie. Wij worden ingeschakeld wanneer een ANWB-lid belt met pech. De melding gaat naar de centrale en dan volgt de planning. Er wordt gekeken hoe de klant weer veilig en snel op weg geholpen kan worden. En wie van de collega’s het dichts in de buurt is. Soms is een berger eerder en zet deze het voertuig veilig weg, bijvoorbeeld bij een tankstation. Dan komt een Wegenwachtmedewerker daarheen, om het vanaf de veilige plek verder op te lossen. Vaak zijn ze binnen 30 minuten ter plaatse.”
 

Een carrière vol verandering
Marcel is iemand die hardwerken in zijn bloed heeft. Hij begon als automonteur en werkte daar zo’n 22 jaar, totdat hij er geen positieve energie meer uithaalde. Hij ging opzoek naar wat anders en kwam via familie in het gevangeniswezen terecht, waar hij 13 jaar werkzaam was. Door een sluiting kwam daar een einde aan.

“Ik heb toen écht overdacht wat ik zou gaan doen? Maar ik zeg altijd, als je wilt werken, is er werk”. Via Logicx kwam Marcel in de berging terecht, maar het nachtritme begon hem op te breken. Tja, ik was geen 21 meer hè,” grapt hij. Uiteindelijk maakte hij de overstap naar de ANWB Wegenwacht, waar hij nu al bijna zeven jaar werkt. Als ik hem vraag wat hij er het mooiste aan vindt, volgt het antwoord snel: “Ik slaap elke avond in mijn eigen bed”.

Elektrisch rijden in de praktijk
Over elektrisch rijden bestaan veel vooroordelen. Marcel herkent ze meteen als ik er over begin. “Wanneer mensen zeggen dat de actieradius te laag is, zeg ik: met een lege dieseltank kom je ook nergens. Die moet je ook vullen”, aldus Marcel.

De elektrische plateauwagen heeft een actieradius van ongeveer 500 tot 600 kilometer. Het voertuig wordt door hem en een collega gedeeld tijdens hun diensten, waardoor het optimaal benut wordt. “Als mijn dienst bijna klaar is en ik nog maar 150 kilometer over heb, dan laad ik bij. In een halfuur zit de accu weer zo goed als vol.”

Wat hem verder aan het voertuig opvalt: Meer rust en comfort, een luxere cabine en minder stress tijdens het rijden. “De rust is écht een groot verschil”, zegt hij. “Maar de auto ‘denkt’ soms voor je. En daar moest ik wel aan wennen. Denk ik, gas er op en gaan, ‘zegt’ de wagen: rustig aan. Dat botste weleens”, lacht hij.

Een bijzonder moment
Na het gesprek is het tijd voor foto’s. Omdat we toch in Rotterdam zijn, vraag ik voorzichtig of we naar De Kuip kunnen rijden voor een paar beelden? Tot mijn euforie vindt Marcel dat geen enkel probleem. En zo kan ik die ene foto maken, waarbij ik weer iets van mijn persoonlijke bucketlist kan strepen. Na de fotosessie rijden we terug en nemen we afscheid. Deze ochtend heeft mij niet alleen inzicht in het werk gegeven, maar ook in de mensen erachter! Ik zou nog uren met Marcel kunnen praten over zijn werk, maar we moeten verder. Als er een melding komt, moet ook hij weer inzetbaar zijn.

Marcel super bedankt voor jouw tijd en positieve energie. Het was een zeer geslaagde ochtend. Je weet wat ze zeggen: Once you see it, you can't unsee it. En het klopt, want onderweg naar huis zie ik meerdere ANWB-voertuigen. En ja, ik kijk er nu wel anders tegenaan.

Bedankt,
Jantine