Op De Koffie Bij
Familie De Bruin: vier keer dezelfde passie voor transport
Onlangs plaatste ik op social media een oproep. Ik was op zoek naar familieleden (bijvoorbeeld een vader en zoon) die bij hetzelfde transportbedrijf werken. Er kwamen verschillende reacties binnen, maar één sprong er direct uit. Wesley (27) werd getagd en besloot zelf te reageren. “Zoek jij echt specifiek één ouder en één zoon? Want niet alleen mijn vader en ik werken bij hetzelfde bedrijf, maar ook mijn broer én mijn zus. Lijkt het je leuk om dat eens vast te leggen?" Nou Wesley, je had al snel door dat dát mij aansprak. Na een gezellig telefoongesprek stond er al snel een datum gepland en reed ik richting Ridderkerk, waar ik mocht aanschuiven voor een kop koffie met de familie De Bruin.
Over Hagoort Transport
Sinds 1997 is Hagoort Transport actief in transport en personeelsverhuur. Wat ooit begon als een eenmansbedrijf is inmiddels uitgegroeid tot een onderneming met zo'n dertig professionele medewerkers. Door de jaren heen heeft Hagoort veel ervaring opgebouwd in transport voor uiteenlopende opdrachtgevers in binnen- en buitenland. Het bedrijf vervoert onder meer verschillende afvalstromen, zoals schroot en afval. Inmiddels bestaat negentig procent van het wagenpark uit moderne Euro 6-voertuigen, waarmee ook duurzaamheid hoog op de agenda staat. Daarnaast beschikt Hagoort over voertuigen met haakarmsystemen, portaalwagens en kieptrailers. Voor vrijwel iedere transportvraag is een passende oplossing.
Eén team, één taak
Bij aankomst word ik hartelijk ontvangen. Nog voordat ik goed en wel zit, staat er al een verse kop koffie voor mijn neus. Na wat gezellig bijgepraat te hebben, begin ik mijn gesprek met vader Norbert (53). Norbert werkt inmiddels elf jaar bij Hagoort Transport en voelt zich er helemaal thuis. Zoals bij zoveel chauffeurs begon ook bij hem de liefde voor vrachtwagens al op jonge leeftijd. "Als het diesel eenmaal door je bloed stroomt...," lacht hij. Op zijn achttiende behaalde hij zijn rijbewijs en een jaar later reed hij al zelfstandig over de Nederlandse wegen. "Ik heb in al die jaren ontzettend veel mogen doen. Eigenlijk ontbreekt alleen tanktransport en exceptioneel transport nog op mijn lijstje. Voor de rest heb ik bijna alles gedaan. Stilzitten? Nee hoor, behalve achter het stuur dan."
Na jarenlang elders gewerkt te hebben kwam Hagoort op zijn pad. "Ik heb er bijna twee jaar over nagedacht voordat ik de overstap maakte. Achteraf heb ik daar eigenlijk spijt van. Niet van de keuze, maar dat ik hem niet veel eerder heb gemaakt. Het is een geweldig bedrijf dat goed is voor zijn personeel. En kijk nou eens... ik mag op deze prachtige Scania S530 rijden." Hoewel Norbert toegeeft diep van binnen een echte DAF-liefhebber te zijn, straalt de trots van zijn gezicht af wanneer hij over zijn Scania vertelt. De rest van de familie bevestigt lachend dat hij inderdaad enorm zuinig is op zijn truck.
Personeel gezocht
Toen Hagoort op zoek was naar nieuwe chauffeurs, werd aan Norbert gevraagd of hij misschien geschikte mensen kende. Zijn eerste gedachte? Zijn eigen kinderen. Zo kwam Wesley bij Hagoort terecht. "Om maar meteen met de deur in huis te vallen," lacht Wesley, "Ik rijd op de ‘babyversie’ van Scania: een S500. Ik ben eigenlijk een liefde voor Volvo, maar eerlijk is eerlijk, ook op deze wagen ben ik ontzettend trots."
Hoewel hij vroeger regelmatig met zijn vader meeging, twijfelde Wesley eerst nog over een andere opleiding. "Mijn ouders zeiden juist: Kijk eerst of je niet iets anders wilt doen. Dat heb ik geprobeerd, maar daarvoor moest ik langer naar school en daar had ik nou net geen zin in," vertelt hij lachend. "Dus ben ik uiteindelijk toch de vrachtwagen opgegaan. Inmiddels zijn we hier alweer negen jaar verder. Dat zegt eigenlijk genoeg."
Daar bleef het niet bij
Toen er opnieuw chauffeurs gezocht werden, kwam ook broer Jeffrey (30) in beeld. Nog voordat ons gesprek goed en wel begonnen is, grapt hij: "Zet er wel even bij dat ík een échte rijd: een Scania S530 V8!" Iedereen aan tafel ligt direct dubbel van het lachen. Jeffrey werkt inmiddels zeven jaar bij Hagoort en heeft nooit aan een ander beroep gedacht. "Chauffeur worden was voor mij eigenlijk vanzelfsprekend. Het blijft gewoon het mooiste beroep dat er is. Alleen jammer dat je soms met andere weggebruikers te maken hebt."
“Was vroeger alles beter?”, vraag ik hem. Jeffrey hoeft daar niet lang over na te denken. "Kijk eens naar de coronaperiode. Toen konden mensen blijkbaar wél rustig rijden. Nu lijkt iedereen haast te hebben. Natuurlijk ben ik zelf ook niet heilig, maar als mensen eens wat minder op hun telefoon zouden zitten, zou dat al een wereld van verschil maken. Die tien minuten kunnen echt wel wachten." Norbert knikt instemmend. "Vroeger had je gewoon een ochtend- en avondspits. Tegenwoordig maakt het eigenlijk niet meer uit wanneer je vertrekt; je houdt standaard rekening met files." 
Jeffrey merkt daarbij op dat hij vooral in Noord-Nederland veel rust ervaart. In die regio rijdt hij met Norbert veel. "Zodra je Zwolle voorbij bent, lijkt er iets te veranderen. Minder files, meer ruimte en mensen zijn een stuk vriendelijker." Volgens Wesley en Lindsey geldt dat ook voor het zuiden van het land. Alle vier zijn ze het over één ding eens: er mag best wat meer begrip komen voor het chauffeursvak. Veel mensen hebben geen idee hoeveel er achter transport schuilgaat.
De jongste van het gezelschap
Linsey (24) is de jongste van de familie en werkt inmiddels anderhalf jaar bij Hagoort. Ook zij droomde al jong van een leven op de vrachtwagen. Toch besloot ze eerst ergens anders ervaring op te doen. "Ik heb eerst geprobeerd op kantoor te werken, maar dat was gewoon niets voor mij. Buiten zijn en onderweg zijn past veel beter bij wie ik ben." Ze begon bewust bij een ander transportbedrijf, onder andere in het zeecontainervervoer. "Ik wilde eerst op eigen kracht ervaring opdoen. Pas later zei pa: 'Kom nou ook deze kant op.' En kijk waar ik nu zit." Met een grote glimlach vervolgt ze: "Ik rijd nu in een prachtige DAF XG en krijg de ruimte om mijn werk op mijn eigen manier te doen. Dat voelt gewoon goed, vind je niet zo overal." En dat word door allemaal bevestigd.
Wat missen jullie onderweg?
Nog voordat ik de vraag goed en wel heb gesteld, kijken ze elkaar aan. Het antwoord komt unaniem: Parkeerplaatsen! "Je bent de dag bezig met het bedenken waar kan ik op tijd staan," zegt Wesley. "Een goede parkeerplek vinden blijft lastig. Daar moet je soms uren van tevoren al over nadenken." Daarnaast missen ze goede chauffeursrestaurants. "Er gaat niets boven een fatsoenlijke maaltijd, een schone douche en een schoon toilet." Linsey knikt instemmend. "Ik zoek bewust op tijd een plek waar ik zeker weet dat ik de volgende ochtend gebruik kan maken van een toilet. Daar betaal ik met alle liefde een euro voor. Een schone douche en een schoon toilet zijn mij dat meer dan waard." Ook daar is iedereen het roerend over eens.
Bedankt
De tijd vliegt voorbij. Ik heb het gevoel dat we nog uren door zouden kunnen praten, maar er moeten natuurlijk ook foto's gemaakt worden. Wanneer alles erop zit, neem ik afscheid. Onderweg naar huis realiseer ik me hoe bijzonder deze reportage eigenlijk is. Vier gezinsleden die met dezelfde passie bij hetzelfde bedrijf werken, dat kom je niet iedere dag tegen.
Norbert, Jeffrey, Wesley en Linsey, ontzettend bedankt voor jullie openheid, gastvrijheid en gezellige middag,
Jantine