Een Dag Mee Met
... Richard Pieters
Onlangs realiseerde ik me, dat het alweer veel te lang geleden was dat ik een kijkje heb genomen in de wereld van het tanktransport. Tijd om daar verandering in te brengen. Ik plaatste een oproep op social media en al snel volgde er een reactie. Richard werd getagd, met de boodschap dat hij mij nog wel het een en ander kon leren. En zo geschiedde.
Na een prettig telefoongesprek was het duidelijk: dit moest meer worden dan een gewoon ritje mee. Richard zei: “Je gaat gewoon een hele dag mee”. Gelukkig mocht ik nog een beetje uitslapen. Waar hij normaal om 04.00 uur begint, spraken we af dat ik om 05.00 uur op locatie zou zijn. En niet vergeten, zelf een koffiebeker meenemen. Nou, dat leek mij een kleine moeite. En zo zat ik vroeg in de auto, onderweg naar de afgesproken plek.
Werken bij Schenk Tanktransport, rijden voor AVIA
Bij de kenners viel het wellicht al op, dit is geen vrachtwagen in Schenk-kleuren. Dat klopt, Richard rijdt namens zijn werkgever voor AVIA. Bij Schenk Transport rijden ze met een moderne vloot, uitgerust met de nieuwste technologieën. Alles draait om veiligheid en efficiëntie. Door continu te leren, ervaringen te delen en gebruik te maken van geavanceerde apparatuur, werken ze aan een toekomst waarin veilig transport de norm is.
AVIA beschikt over een groot landelijk én internationaal netwerk van tankstations. Met bijna 400 locaties is het de vierde speler van Nederland, naast Shell, TotalEnergies en Esso. Zij zijn zelfs groter dan BP. Als ‘local hero’ kom je AVIA vaak tegen langs N-wegen, in dorpen en steeds vaker langs snelwegen. Met zo’n 1.000 medewerkers bedienen ze maandelijks ruim 2 miljoen klanten.
Chauffeur zijn, zit in het bloed
Richard rijdt al sinds zijn 18de en vertelt daar met trots over: “Ik heb écht mogen doen wat ik leuk vind. Onderweg heb ik veel mooie dingen meegemaakt en genoten van alles wat op mijn pad kwam. Daar ben ik trots op. En als ik het opnieuw zou doen, zou ik het niet anders doen”.
Maar hoe is hij terecht gekomen bij Schenk Transport / AVIA? “Het was een laatste ritje van de dag. Mijn vrouw was mee en we besloten een ijsje te halen bij een tankstation. Daar vingen we een gesprek op van een chauffeur die ontzettend enthousiast vertelde over het werk bij Schenk. Op een klein beetje aandringen van mijn vrouw raakte ik met hem in gesprek. En zie hier het resultaat! Inmiddels werk ik alweer acht jaar voor dit bedrijf. Dat zegt toch eigenlijk genoeg”, aldus Richard.
Hij gaat verder: “Er zijn veel doorgroei- en leermogelijkheden bij Schenk. Als je maar wel communiceert en aangeeft wat je wilt. Inmiddels mag ik mezelf mentorchauffeur noemen. Ik leer anderen graag het vak. Ik kan dit werk écht iedereen aanraden. Natuurlijk moet je in het begin een paar keer meelopen om het goed onder de knie te krijgen. Als het aan mij ligt, blijf ik dit werk doen tot mijn 67ste”.
Vroeg beginnen, is écht vroeg
Zoals gezegd, begon de dag voor mij behoorlijk vroeg. De wekker ging om 03.30 uur en iets na vijven stond ik op de afgesproken locatie. Ik parkeerde netjes op de aangegeven plek en meldde mij volgens het protocol aan. Na het doornemen van de veiligheidsregels met Richard, liepen we richting de koffie. Er waren al collega’s aanwezig, zichtbaar nieuwsgierig naar wat ik daar kwam doen. Na een korte uitleg en mijn eerste kop koffie - die goed zijn werk deed - voelde ik me een stuk wakkerder. We namen nog een tweede beker mee voor onderweg en vertrokken naar de eerste locatie. Daar aangekomen werkte Richard volgens een vast protocol, alles werd zorgvuldig klaargezet. “Voor een buitenstaander lijkt dit misschien simpel werk,” zegt hij. “Maar mentaal sta je continu ‘aan’. Je let op alles: staan de pionnen goed, sluit ik alles correct aan? Het zijn kleine dingen, maar cruciaal voor de veiligheid.”
Zoals hij zelf al aangeeft ‘je staat mentaal continu aan’. Je moet overal op letten. Besef goed dat als je een fout maakt bij het aansluiten - iets wat iedereen kan overkomen - een tankstation volledig stil kan komen te liggen. Dan moet alles worden leeggehaald, schoongemaakt en opnieuw gevuld. Het lijkt misschien eenvoudig, maar er komt veel bij kijken. Je moet je aan allerlei veiligheidsregels en procedures houden. Maar als je dat eenmaal beheerst, kun je echt ver komen in dit werk. Terwijl ik denk dat alles duidelijk en zichtbaar is, zie ik dat de eerste auto’s en vrachtwagens extra opletten. Een fot zit in een klein hoekje. En mensen zijn gewoontedieren, ze doen alles het liefst op de automatische piloot. Maar veiligheid gaat hier voor alles!
Collegialiteit
Omdat er verschillende tankstations (ketens) zijn, denk ik dat er onderling veel concurrentie heerst. Daar is Richard het niet mee eens: “In theorie zijn we eigenlijk hetzelfde. Je kunt brandstof het beste vergelijken met koffie. De één drinkt het zwart, de ander met suiker en weer een ander met melk. Maar dat betekent toch niet dat we raar tegen elkaar moeten doen? Nou, zo is het ook in brandstoffenvervoer. De basis is hetzelfde, alleen doen we het soms net even anders. Dus knipperen we onderweg gezellig naar elkaar. Dat houdt de sfeer erin, dat kan ik je verzekeren!”
Huidige prijzen
Op dit moment staat de wereld van brandstof behoorlijk op z’n kop. Ik vraag me af of Richard dat vervelend vindt? Ik kan mij voorstellen dat het nu toch anders voelt. Mensen hebben overal een mening over en maken misschien, bijna uit gewoonte, opmerkingen waar je niet altijd op zit te wachten. Richard lacht en zegt: “Het is de huidige tijd. En ja, de wereld van brandstoffen staat op scherp. Dat merken wij ook wel. En als je dan staat te lossen bij een tankstation, heb je altijd wel iemand die een opmerking maakt: ‘Gooi je die van mij ook even vol? Scheelt weer.’ Ja, dat is soms wel vermoeiend. Maar we hadden het al over gewoontedieren, toch? Ik hoor het aan en sla eigenlijk niet eens op, wat ze zeggen. Maar als ze blijven herhalen, zeg ik wel eens: ‘Hier heb je de slang, probeer het zelf maar. Niet knoeien, hè! Want als je knoeit dan betaal de je hele volle tank als vergoeding aan mij’. Dan haken ze snel af en zeggen dat het een grapje was”.
Nadat wij een aantal keren gelost hebben en elders weer geladen zijn, lossen we nog op locatie bij een paar bedrijven. En dan rijden we na een lange dag weer terug naar het beginpunt. Daar nemen we afscheid en vertrek ik vermoeid, maar met een hoop informatie in het hoofd rijker, terug naar huis. En ik besef mij maar weer, dat niets is, wat het lijkt. Het is niet automatisme even tanken en weer door. Er komt veel meer bij kijken.
Richard bedankt, Het was een geslaagde dag!
Jantine