Keuze Van Jantine

Ritje mee met Bert van den Beld

Enige tijd geleden gaf ik via de socials aan, dat ik op zoek was naar iemand met een kraanwagen. Want die tak van de transport heb ik nog niet zo vaak mogen ervaren. Bert van den Beld (56) reageerde daar op en we hadden meteen gezellig contact. Er volgde een afspraak, maar helaas stuurde het winterse weer de plannen in de war. Door vorst en grote sneeuwval was het een stuk rustiger, dus maakten wij een nieuwe afspraak. Ondertussen hielden we contact en kwam Bert tussendoor vlak in de buurt, maar dat was toch écht te kort voor een leuk gesprek. Later dan gedacht was het uiteindelijk toch zover en stapte ik in de auto op weg naar Apeldoorn.

Transportbedrijf Kisjes
De geschiedenis van Transportbedrijf Kisjes begint in 1904, toen Roelof Kisjes een kans zag in het verbeteren van goederenvervoer in de Apeldoornse haven. Met paard en wagen bracht hij goederen sneller en efficiënter van en naar de haven en legde daarmee de basis voor het transportbedrijf. In de jaren die volgden, groeide Kisjes uit tot een familiebedrijf dat niet alleen transport, maar ook containerverhuur aanbood. Van de eerste vrachtwagen in 1936 tot de komst van moderne DAF-trucks, innovatie stond altijd centraal.

In 2018 verhuisde het bedrijf naar een modern pand aan Kanaal Zuid 114, waar ze bleven ontwikkelen. In 2024 maakte ze opnieuw een stap naar de toekomst met een verhuizing naar de huidige locatie in Apeldoorn. Waar ze een nog modernere locatie betrokken. Met nog meer ruimte en mogelijkheid voor hun groeiende vloot en diensten. In 2019 nam Gerbrand Oterdoom, met een hart vol Kisjes, het stokje over van Roelof. Hoewel de achternaam is veranderd, blijft de passie voor transport en service onveranderd. Bij Kisjes staan ze nog steeds garant voor betrouwbaarheid, snelheid en persoonlijke service.

Altijd gewerkt
Aangekomen op de afgesproken locatie, stond Bert al klaar met de wagen. Hij rijdt met een Scania R560, 6 cilinder met HIAB iQ.958 HiPro + JIB 35 meter kraan. Ik zette mijn spullen in de cabine en stapte bij hem in. We rijden eerst nog even naar de oude locatie van Kisjes, want daar moet nog even iets geladen worden voor een klant. Terwijl Bert het doet, kijk ik op afstand toe en als het klaar is, rijden we naar de eerste klant. Onderweg praten we gezellig bij. Want ik ben natuurlijk heel benieuwd hoe hij in het vak is gerold en of hij altijd al dit werk heeft gedaan? Bert lacht en steekt van wal: ”Hoe ik in het vak gerold ben, tja je kent het klassieke verhaal toch wel? Opa is chauffeur, vader is chauffeur… dan krijg je het zo met de paplepel ingegoten. De bekende diesel is door de aderen gaan stromen. Maar direct in de kranen gestart, dat ben ik niet. Ik heb echt wel het één en ander gedaan. In het begin 5 jaar stukgoed gereden, toen heb ik zelf nog 8 jaar in de afzetcontainers gereden. Daar kwam de eerste V8 en daar was ik toch wel erg weg van! En weet je, ik heb nog steeds contact met een aantal oud-collega’s van toen. Erg leuk!”
 

Bert heeft zelfs een aantal jaren dubbel bemand gereden. Dat lijkt mij toch wel anders? Zeker als je, zoals Bert, zuinig bent op de wagen en het materiaal. Zitten volgens mij weinig voordelen aan of zie ik het verkeerd?, vraag ik Bert. “Nou je moet begrijpen, dubbel bemand rijden is echt niet altijd allebei 24/7  op die vrachtwagen zitten hoor, maar je wisselt wel van elkaar. Dus als jij op bent, is hij / zij af. En het was op zich ook goed te doen. Een voordeel is dat je exact je uren weet en alles gewoon klopte. Maar uiteindelijk mis je toch je ‘eigen’ ding. En na 4 jaar was ik er wel klaar mee. Dus lang verhaal in het kort, ik ging hier een ‘blauwe maandag’ kijken, of dit iets voor mij was? En inmiddels rijd ik hier alweer 16 jaar! Dat heeft jouw vraag wel beantwoordt, denkt ik”, aldus Bert.

Met het kleinste gemak
Inmiddels zijn wij op de eerste locatie voor vandaag aangekomen. Dat betreft een bouwlocatie waar wat gelost moet worden namens een groot energiebedrijf. Er wordt plek gemaakt en ondertussen kijk ik met een schuin oog mee, terwijl ik mij afvroeg, hoe dit gaat passen? Maar Bert hoeft daar niet lang over na te denken, met ‘twee vingers in de neus’, rijdt hij de combinatie er zo in. Hij installeert de vrachtwagen voor het lossen en voor ik het eigenlijk al weer weet, is hij al weer klaar om uit de bouwput te rijden. Bert doet het in alle rust en waar ik het zweet op mijn voorhoofd zou hebben staan, blijft hij ijselijk kalm. Ik krijg alweer een seintje om in te stappen. We rijden weer verder door het prachtige Achterhoekse landschap. Terwijl ik stiekem geniet van al het moois wat hier toch wel staat,  manoeuvreert  Bert de wagen overal met het grootste gemak doorheen.

Voor ik het besef, zijn we alweer op de tweede locatie. Daar wordt geladen, wederom voor die bekende grote energiemaatschappij. De grote houten lege haspel, met een gewicht van maar liefst 1.000 kilo, wordt opgepakt en dan op speciale manier neergezet. Ik vind het niet logisch, dus vraag ik het meteen aan Bert. “Ik moet je gelijk geven, het is inderdaad even wennen. Maar het is ook heel makkelijk uit te leggen waarom ik het zo doe. Het is in opdracht van de energiemaatschappij.  Zij willen heel graag dat wij het zo doen. En ja, dan doen we dat”, legt Bert uit. “En als je denkt, het zal wel, het is ook makkelijker met het leeghalen van de trailer. Want daar gebruiken wij dan weer niet de kraan voor. En als ze straks met de heftruck mijn trailer leeghalen, zul je zien dat er zo geen kabels e.d. beschadigen. Er is over nagedacht! Weet je trouwens, dat als deze haspel vol kabel zit, deze maar liefst 4.500 kg weegt”.

Geen dag is hetzelfde
Terwijl we weer geladen zijn, en ik blij ben te zien dat er toch nog auto’s stoppen, gaan wij ondertussen naar locatie nummer drie. Dat is weer een stukje rijden. Mooi weer tijd om verder te praten. Ik vraag mij af, wat Bert het moeilijkste maar ook mooiste aan het werk vindt? Daarop kijkt Bert even iets bedenkelijker en zegt dan: ”Jeetje, het moeilijkste, daar vraag je mij écht wat. Ik zag bij jou eens voorbij komen dat als de brandweer er kan komen, het moet kunnen. Leuk ja, maar weet je dat het niet voor iedereen zo is? Mensen parkeren vaak zo krom, dan sta je midden in een woonwijk en denkt, wat nu? Mensen denken aan zich zelf en niet zo vaak mee, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat is soms wel een dingetje. Maar terugkomend op jouw vraag naar het mooiste... eigenlijk is geen dag hetzelfde. En dat maakt het werk echt leuk. Dan zit je op de bouw en zo sta je bij een particulier, zoals je zo zal merken. Dat is écht wel leuk”.
 

Een rit van een ochtend mee 
We zijn op de locatie en omdat dit een particulieradres betreft, besluit ik geen foto’s te maken. Wij krijgen na het lossen een kop koffie aangeboden en rijden daarna weer terug naar de zaak. Daar wordt de wagen van Bert gelost. En met een laatste woord en een groet, verlaat ik het pand, op naar de auto en onderweg naar huis. Bert gaat ondertussen door naar de volgende klant!

Bert, hartelijk dank voor deze dag! Het was een mooie en leerzame dag. Weer een mooie rit mee, 
Jantine

Wie is Jantine?
Jantine is enthousiast, getrouwd en een trotse ouder van een zoon van 19. Die niet de transport is ingegaan, maar wel lekker zijn droom achterna jaagt in de wereld van de Automotive. Als er een truckshow is en hij kan mee, dan gaat hij zeker mee! Haar man is servicetechnicus en dus ook niet in de transport actief, maar begrijpt het wereldje wél want zijn vader was beroepschauffeur.

Wat doet zij?
Naast haar grote liefde voor de transport, want zij blijft het indrukwekkend vinden, werkt Jantine in een lokaal winkeltje waar ook cliënten met een dagbesteding werken. En daarnaast is Jantine ook actief in de autowereld. En mag met gepaste regelmaat een nieuw model van de auto’s testen. Zij hoopt via de online weg net zo enthousiast de truckverslagen te mogen maken als toen Trucks Magazine er nog in print was. Voor vragen mail je naar info@trucksmagazine.nl of Jantine@hobbyfotogravejantine.nl.