Keuze Van Jantine


… Jermaine Ebell

Soms zie je een vrachtwagen die zoveel mensen ‘triggert’, dat je denkt hier is maar één oplossing voor: de chauffeur zien te vinden en duimen dat hij mee wil werken aan een reportage. Het is namelijk tijdens de lokale truckrun Zideris (voorheen Heimerstein) dat ik hem mee zie rijden met de hele clan van het bedrijf. Klein detail, de chauffeur dacht “Die gaat er écht voor staan” (of in mijn geval plat op de grond liggen), dus stopte hij nog even zodat ik hem goed op de gevoelige plaat kon vastleggen. Dat was ook het moment dat de mensen die om mij heen stonden een extra kijkje namen en zeiden “Goh, daar moet je eens over schrijven”.

En weet je, het is maar goed dat ik er naar luisterde, want eigenlijk is deze DAF XG niet teveel maar ook zeker niet te weinig. Hij is mooi van de basis af,  ‘Less is More’. Dus plaatste ik een oproep op Facebook, waarna de chauffeur werd getagt. En nadat hij eens op de Facebookpagina en website hand rondgekeken, maakte hij een afspraak. Omdat hij onlangs jarig was geweest, reageerde ik enthousiast “Dan neem ik gebak mee” en reed op een zaterdag naar hem in Barneveld toe. We spraken af bij Kommer Transport, waar hij vast voor rijdt. Hij de koffie, ik het gebak en we konden het gesprek beginnen in de kantine.

Geen standaard chauffeursfamilie
Vaak is het een standaard verhaal, vader chauffeur, mee in de truck en dus zo ook het transport in gerold. Maar bij Jermaine was dat niet het geval, want hij is pas de eerste truckchauffeur in de familie. Jermaine vertelt  enthousiast: “Van jongs af aan heb ik altijd gezegd, ik word vuilnisman”. Mijn moeder vertelde dat ik altijd achter het raam stond te zwaaien naar de vuilnismannen. En als ze weer weggingen zei ik “Dat word ik later ook.” Uiteindelijk waren er vrienden / kennissen die in het transport werkten en ging hij een dagje mee. En nog een dagje mee. Uiteindelijk ‘kwam de diesel los’ en besloot Jermaine dat hij ook op de vrachtwagen wilde gaan rijden.

Thuis vonden ze dat hij eerst de studie moest afmaken. Maar omdat Jermaine er niet zoveel zin meer in had, stopte hij met de MTS opleiding en had bedacht om dan, net als zijn opa, maar het leger in te gaan. Maar ook daar was zijn vader het niet mee eens, als hij stopte met zijn opleiding, moest hij maar gaan werken. En zo vond Jermaine enkele dagen later al een baan, maar die was hij ook snel zat. Gelukkig was hij ondertussen al bezig met de aanmeldprocedure voor de opleiding bij de Landmacht. Hij vertelt trots dat hij er doorheen kwam en dat er toen ook nog dienstplicht bestond. Jermaine kwam bij de 41 herstelcompagnie terecht, gestationeerd in Seedorf. Waar hij ruim 3 jaar heeft doorgebracht. Om vervolgens ook nog 6 jaar te dienen bij de 360 Matbevocompagnie. Waarbij hij tweekeer een half jaar uitgezonden is geweest naar het voormalige Joegoslavië. Terwijl Jermaine er over praat, twinkelen zijn ogen. Ik vind het mooi om te zien hoe diep en gepassioneerd de Landmacht kan zitten. Zijn veteranenhart spreekt zichtbaar!

Eenmaal diesel in het bloed
Maar de diesel zat in het bloed en mede dankzij de Landmacht is de diesel nooit uit zijn bloed gegaan. Hij haalde alle papieren bij Defensie en na een aantal jaren trouwe dienst ging hij toch op zoek naar wat anders. Maar ja, stil zitten is géén optie voor Jermaine en dus ging hij aan de slag in de distributie voor de horecagrootverbruik. Om ook nog eens te gaan kijken bij de evenementenbranche.  Stilzitten doet Jermaine niet. Tussendoor ook nog een uitstapje gemaakt als Logistiek Manager in de audiobranche. Maar al die tijd bleef het transport maar lonken.

Tussendoor liet Jermaine zijn grootrijbewijs verlengen en toen ging uiteindelijk de welbekende ‘kogel door de kerk’, hij keerde toch terug op de vrachtwagen. Dus opnieuw de Code 95 gehaald, gesolliciteerd en Jermaine stapte weer achter het stuur van de vrachtwagen. Zo ging hij rijden in het koel- en vriestransport. Brrr, lijkt mij koud. Maar Jermaine zou Jermaine niet zijn, als hij van leuke uitdagingen houdt. Want hij heeft zelfs een tijdje internationale verhuizingen gereden. Dat is leuk, dan kom je op locaties waar je anders niet zo snel zou komen. Maar het thuisfront wilde hem graag weer wat vaker zien en zo kwam hij terecht bij Dick Esmeijer. Na een goed gesprek zeiden ze “We gaan het doen”. En nu rijdt Jermaine alweer sinds Januari voor Dick. En dat bevalt uitstekend.

Jermaine glundert van oor tot oor als hij vertelt “’Weet je wat ik zo tof vind? Per januari in dienst en dan krijg je de vraag of je voorkeur hebt voor een truckmerk? Nu was ik altijd wel een échte Volvo-fan, maar stond open voor iets anders. Dick wilde al gaan kijken voor een andere wagen en dat werd uiteindelijk dus deze DAF XG. En wat het nog leuker maakt, ik mocht met alles mee. Ben je een halfjaar in dienst, heb je een gloednieuwe wagen onder je kont, waar je ook je eigen mening in mee mocht geven”. Jermaine is dan ook mega trots op zijn wagen! En zegt “als Dick goed voor mij is, ben ik logischer wijze ook goed voor hem”. Dat klinkt logisch, toch!? Dick is ook mee geweest met het kennismakingsgesprek zodat ze hier bij Kommer Transport ook weten wie ik ben. En dat is wel lekker hoor, want als ik vraag of zij weten dat ik hier namens TrucksMagazine.nl zit, weten ze dat. En het wordt gewaardeerd, positief nieuws voor de transportsector is altijd goed!

Foto tijd!
Zonder foto’s is het verslag natuurlijk niet compleet, en ‘Lucky Me’, we gaan óók een stukje rijden. Jermaine heeft een mooie locatie in zijn hoofd, de oude molen in Terschuur ‘den Olden Florus’. Klein detail, toen hij bij zijn vorige werkgever een nieuwe auto kreeg, heeft hij hier ook foto’s gemaakt. En vond het leuk dat opnieuw daar te doen.  Nadat we toestemming hebben gevraagd, konden wij terecht voor de foto’s. Een leuk gesprek met de molenaar rijker en daarna nog een stukje door. Zo kwamen we spontaan uit op een plek waarvan we allebei direct van zeiden “Dit maakt het af”.  Terug op de zaak, nemen we afscheid. Ik ga weer naar huis en denk, dit is eigenlijk best wel gaaf. Gezien bij de truckrun en dan een mooi vervolg. Hij zag mij staan (nou ja, liggen) en na een oproep op Facebook contact en dan deze maand toch maar mooi mijn keuze!

Jermaine bedankt voor je tijd, energie en respect. Ik heb echt een super leuke ochtend achter de rug!


Wie is Jantine?
Jantine is bijna 40 lentes jong, getrouwd en een trotse ouder van een echte puberzoon van 16. Die niet de transport is ingegaan, maar wel lekker zijn droom achterna jaagt in de wereld van de Automotive. Als er een truckshow is en hij kan mee, dan gaat hij zeker mee! Haar man is servicetechnicus en dus ook niet in de transport actief, maar begrijpt het wereldje wél want zijn vader was beroepschauffeur.

Wat doet zij?
Naast haar grote liefde voor de transport, want zij blijft het indrukwekkend vinden, werkt Jantine in een lokaal winkeltje waar ook cliënten met een dagbesteding werken. En daarnaast is Jantine ook actief in de autowereld. En mag met gepaste regelmaat een nieuw model van de auto’s testen. Zij hoopt via de online weg net zo enthousiast de truckverslagen te mogen maken als toen Trucks Magazine er nog in print was. Voor vragen mail je naar
info@trucksmagazine.nl of Jantine@hobbyfotogravejantine.nl.